- ul. Wieniawska, nr 6, lok. 13, 20-071, Lublin
Menu
Kara ograniczenia wolności to jedna z kar zasadniczych przewidzianych w polskim kodeksie karnym, która stanowi alternatywę dla pozbawienia wolności (więzienia). Polega ona na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne lub na potrąceniu części wynagrodzenia za pracę na cel wskazany przez sąd. Skazany pozostaje na wolności, ale jego swoboda jest ograniczona szeregiem obowiązków: nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca zamieszkania i musi udzielać wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary. Kara ta trwa najkrócej miesiąc, a najdłużej 2 lata.
Sąd, orzekając karę ograniczenia wolności, najczęściej nakłada na skazanego obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Zazwyczaj jest to wymiar od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym. W przypadku osób zatrudnionych, zamiast pracy społecznej, sąd może orzec potrącenie od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę na rzecz Skarbu Państwa lub na cel społeczny. W tym czasie skazany nie może rozwiązać stosunku pracy bez zgody sądu.
Oprócz samej pracy, kara ta wiąże się z tzw. dozorem lub dodatkowymi obowiązkami. Sąd może zobowiązać skazanego do przeproszenia pokrzywdzonego, wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymania się od nadużywania alkoholu lub używania środków odurzających. Nad prawidłowym przebiegiem kary czuwa kurator sądowy. Jeśli skazany uporczywie uchyla się od odbywania kary (np. nie stawia się do pracy), sąd może zamienić ją na zastępczą karę pozbawienia wolności.
Kara ta pełni funkcję resocjalizacyjną i sprawiedliwościową, nie izolując jednocześnie sprawcy od społeczeństwa i rodziny. Pozwala skazanemu na zachowanie więzi społecznych i kontynuowanie pracy zawodowej (w przypadku potrąceń z pensji), a jednocześnie zmusza do zadośćuczynienia społeczeństwu poprzez konkretną pracę. Jest stosowana głównie wobec sprawców lżejszych przestępstw lub występków.
Jeśli potrzebujesz wsparcia w postępowaniu wykonawczym lub chcesz złożyć wniosek o zmianę formy kary, nasi prawnicy są do Twojej dyspozycji. Skontaktuj się z nami już teraz, aby omówić swoją sytuację i znaleźć najkorzystniejsze rozwiązanie prawne.
Wyjazd za granicę na stałe lub na dłuższy czas bez zgody sądu jest niedozwolony, ponieważ skazany ma obowiązek pozostawania do dyspozycji kuratora i wykonywania pracy. Krótkie wyjazdy wymagają poinformowania i uzyskania akceptacji organu wykonawczego.
Tak, osoba skazana na tę karę figuruje w rejestrze jako osoba karana. Zatarcie skazania następuje z mocy prawa po upływie 3 lat od wykonania lub darowania kary albo od przedawnienia jej wykonania.
Uchylanie się od pracy skutkuje zazwyczaj wszczęciem procedury zamiany ograniczenia wolności na zastępczą karę więzienia. Jeden dzień pozbawienia wolności odpowiada zazwyczaj dwóm dniom ograniczenia wolności.