- ul. Wieniawska, nr 6, lok. 13, 20-071, Lublin
Menu
Tymczasowe aresztowanie to najsurowszy środek zapobiegawczy stosowany w polskim procesie karnym, polegający na całkowitym pozbawieniu wolności oskarżonego lub podejrzanego przed wydaniem prawomocnego wyroku. Jest ono stosowane wyłącznie na mocy postanowienia sądu, gdy inne, wolnościowe środki (takie jak dozór policji czy poręczenie majątkowe) są niewystarczające do zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. Jego głównym celem nie jest wymierzenie kary, lecz uniemożliwienie sprawcy ucieczki, ukrycia się lub bezprawnego wpływania na zeznania świadków (matactwa).
Aby sąd mógł orzec tymczasowe aresztowanie, muszą zostać spełnione konkretne warunki określone w Kodeksie postępowania karnego. Podstawową przesłanką ogólną jest duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Dodatkowo musi zaistnieć przynajmniej jedna przesłanka szczególna: uzasadniona obawa ucieczki lub ukrycia się, obawa matactwa (nakłaniania do fałszywych zeznań), bądź groźba popełnienia przez oskarżonego nowego, ciężkiego przestępstwa. Częstym powodem aresztowania jest również grożąca oskarżonemu surowa kara (powyżej 8 lat pozbawienia wolności).
Tymczasowe aresztowanie z zasady nie powinno trwać dłużej niż jest to konieczne. Sąd rejonowy przy pierwszym wniosku może orzec areszt na okres nieprzekraczający 3 miesięcy. Jeśli śledztwo wymaga dalszych czynności, sąd wyższej instancji może przedłużać ten okres, jednak łączny czas trwania aresztu do momentu wydania pierwszego wyroku przez sąd pierwszej instancji nie powinien przekroczyć 2 lat.
Osoba osadzona w areszcie śledczym zachowuje szereg praw, mimo drastycznego ograniczenia wolności. Ma prawo do kontaktu z obrońcą w warunkach zapewniających poufność, prawo do złożenia zażalenia na postanowienie o aresztowaniu oraz prawo do kontaktu z rodziną (choć każdorazowo wymaga to zgody prokuratora lub sądu w formie tzw. widzenia). Aresztowany może również w dowolnym momencie składać wniosek o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego na łagodniejszy.
Zastosowanie aresztu śledczego to sytuacja kryzysowa, wymagająca natychmiastowej reakcji doświadczonego adwokata. Skontaktuj się z naszą kancelarią już teraz, aby uzyskać wsparcie w przygotowaniu zażalenia i walczyć o uchylenie środka izolacyjnego.
Nie. Kara więzienia jest orzekana po stwierdzeniu winy w prawomocnym wyroku. Tymczasowe aresztowanie to środek izolacyjny stosowany na etapie postępowania przygotowawczego lub w toku postępowania sądowego wobec osoby, która w świetle prawa jest wciąż uznawana za niewinną (zasada domniemania niewinności).
Tak, sąd może zdecydować o zamianie tymczasowego aresztowania na poręczenie majątkowe. W takim przypadku osoba aresztowana odzyskuje wolność po wpłaceniu na konto sądu określonej kwoty pieniężnej, która stanowi zabezpieczenie jej stawiennictwa na rozprawach.
Wyłączną kompetencję do orzekania o tymczasowym aresztowaniu posiada sąd (zazwyczaj na wniosek prokuratora). Prokuratura ani policja nie mogą samodzielnie pozbawić nikogo wolności na okres dłuższy niż 48-72 godziny bez decyzji sądu.